تبليغاتX
تنها - حال من
واین منم غریبه ای تنها در آستانه فصلی سرد

حال من بد نيست غم کم مي خورم کم که نه هر روز کم کم مي خورم آب مي خواهم سرابم مي دهند عشق مي ورزم عذابم مي دهند خود نمي دانم کجا رفتم به خواب از چه بيدارم نکردي؟؟آفتاب!! خنجري بر قلب بيمارم زدند بي گناهي بودم و دارم زدند دشنه ي نامرد بر پشتم نشست از غم نامردمي پشتم شکست سنگ را بستند و سگ آزاد شد يک شبه بيداد آمد داد شد عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام تيشه زد بر ريشه ي انديشه ام عشق اگر اينست مرتد مي شوم خوب اگر اينست من بد مي شوم بس کن اي دل نابساماني بس است کافرم!ديگر مسلماني بس است در ميان خلق سر در گم شدم عاقبت آلوده ي مردم شدم بعد از اين با بي کسي خو مي کنم هر چه در دل داشتم رو مي کنم نيستم از مردم خنجر به دست بت پرستم بت پرستم بت پرست بت پرستم بت پرستي کار ماست چشم مستي تحفه ي بازار ماست درد مي بارد چو لب تر مي کنم طالعم شوم است باور مي کنم من که با دريا طلاطم کرده ام راه دريا را چرا گم کرده ام؟ قفل غم بر درب سلولم مزن! من خودم خوش باورم گولم مزن! من نمي گويم که خاموشم مکن من نمي گويم فراموشم مکن من نمي گويم که با من يار باش من نمي گويم مرا غم خوار باش من نمي گويم دگر گفتن بس است گفتن اما هيچ نشنفتن بس است روزگارت باد شيرين!شاد باش دست کم يک شب تو هم فرهاد باش آه در شهر شما ياري نبود؟؟ قصه هايم را خريداري نبود؟؟ واي!رسم شهرتان بيداد بود شهرتان از خون ما آباد بود از درو ديوارتان خون مي چکد خون من فرهاد و مجنون مي چکد خسته ام از قصه هاي شومتان خسته از همدردي مسمومتان اين همه خنجر دل کس خون نشد اين همه ليلي کسي مجنون نشد؟؟ آسمان خالي شد از فريادتان بيستون در حسرت فرهادتان کوه کندن گر نباشد پيشه ام بويي از فرهاد دارد تيشه ام عشق از من دور و پايم لنگ بود قيمتش بسيار و دستم تنگ بود گر نرفتم هر دو پايم خسته بود تيشه گر افتاد دستم بسته بود هيچ کس دست مرا وا کرد؟نه! فکر دست تنگ ما را کرد؟نه! هيچ کس از حال ما پرسيد؟نه! هيچ کس اندوه ما را ديد؟نه! هيچ کس اشکي براي ما نريخت هر که با ما بود از ما مي گريخت چند روزي هست حالم ديدنيست حال من از اين و آن پرسيدنيست گاه بر روي زمين زل مي زنم گاه بر حافظ تفأل مي زنم
حافظ دیوانه فالم را گرفت یک غزل آمئ که حالم را گرفت
ما ز یاران چشم یاری داشتیم                          خود غلط بود انچه می ّبداشتیم

 

                                    

 

 

                                                    

                                                  

 

خدایا :

 

 

مذهب بی عوام،ایمان بی ریا،خوبی بی نمود،

 

گستاخی بی حامی،مناعت بی غرور،

 

عشق بی هوس،تنهایی در انبوه جمعیت،

 

ودوست داشتن بی آنکه دوست بداند،

 

روزی کن .

                        ((  دکتر علی شریعتی))

 

همچو گل چند به روز همه خندان     باشي        همره غير  به گلگشت   گلستان   باشي

 

هر  زمان با  دگري   دست و گريبان  باشي         زآن بينديش كه از كرده پشيمان    باشي

 

جمع با جمع نباشند و  پريشان  باشي       ياد حيراني ما آري و حيران  باشي

                                     

 ما نباشيم كه باشد   كه    جفاي  تو كشد

     به جفا سازد و   صد جور براي  تو كشد

 

شب به   كاشانه   اغيار   نمي‌بايد        بود        غير  را  شمع  شب تا ر  نمي‌بايد     بود

 

همه‌جا با همه  كس   يار    نمي‌بايد      بود        يار   اغيار   دل   آزار  نــمي‌بايــد    بود

 

تشنه   خون  من  زار   نمي‌بايد   بود       تا به اين مرتبه خونخوار  نمي‌بايد    بود

                                                                     

   من اگر  كشته شوم باعث بدنامي توست

   موجب شهرت بي‌باكي وخودكامي توست

 

ديگري  جز تو  مرا اين  همه   آزار    نكرد        جز تو كس در نظر  خلق  مرا خار  نكرد

 

آنچه  كردي تو به من هيچ ستمكار      نكرد       هيچ  سنگين  دل  بيدادگر  اين  كار  نكرد

 

اين ستمها دگري  با   من   بيمار نكرد      هيچ كس اين همه آزار من زار نكرد 

                                   

   گر ز آزردن من هست غرض مردن  من 

                                  

    مردم ،  آزار  مكش  از  پي   آزردن  من

alt

 

خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن


ببين هم گريه هام از عشق .چه زندوني برام ساختن


خداحافظ گل پونه .گل تنهاي بي خونه


لالايي ها ديگه خوابي به چشمونم نمي شونه


يكي با چشماي نازش دل كوچيكمو لرزوند


يكي با دست ناپاكش گلاي باغچمو سوزوند


تو اين شب هاي تو در تو . خداحافظ گل شب بو


هنوز آوار تنهايي داره مي باره از هر سو
خداحافظ گل مريم .گل مظلوم پر دردم
نشد با اين تن زخمي به آغوش تو برگردم
نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم


از اين فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم
نمي دوني چه دلتنگم از اين خواب زمستوني
تو كه بيدار بيداري بگو از شب چي مي دوني


تو اين روياي سر در گم .خداحافظ گل گندم
تو هم بازيچه اي بودي . تو دست سرد اين مردم
خداحافظ گل پونه . كه باروني نمي توني
...طلسم بغضو برداره .از اين پاييز ديوونه خداحافظ .....!

+ نوشته شده در  86/02/18ساعت 11:14  توسط سحر   |